Jan 16 2008

Snowboarden zat er dit weekend helaas niet in. De sneeuw op de Feldberg hier in de buurt lag er wat te slecht bij en het was te moeilijk om nog vlot in Zwitserland te geraken. De laatste paar dagen is het hier ook een beetje veel te warm voor sneeuw en daarom hebben we besloten om zaterdag sowieso naar Zwitserland te gaan. Het is ondertussen al schandalig lang geleden dat ik nog gesnowboard heb.

Deze week is er overigens niet te veel speciaals gebeurd. We hebben eens Indisch gekookt op kot, een groepje Hare Krishna's liet zich eens volledig gaan aan een tramhalte en we zijn naar de moeder aller winkels geweest: Kaufland. Het is moeilijk uit te leggen aan zij die er nog nooit geweest zijn, maar Kaufland is echt een ervaring apart.

Ik mag dan wel geen echte examens hebben hier, uiteraard gingen de lessen wel terug door. De voorbije 2 weken hebben we voor Soziologische Ansätze in den Theorien internationaler Beziehungen wat extra les gehad aangezien we nog wat in te halen hadden. Ondertussen is het echt mijn favoriete vak geworden, zodanig zelfs dat ik soms iets te enthousiast mee doe. Vorige week vroeg de prof iets van wat nu juist vanuit een bepaald theoretisch perspectief het verschil was tussen de Japanse en de Duitse wederopbouw na de Tweede Wereldoorlog. Ik zag het verschil niet direct en voor ik het wist had ik al geantwoord dat het enige verschil het aantal Wereldoorlogen was. Achteraf bekeken misschien een beetje 'not done' in Deutschland selber, maar de prof kon er gelukkig nog om lachen. "Punkt für Sie" was zijn antwoord.

Gisteren had ik dan ook voor dit vak mijn 2e Referat. Deze keer ging het over de rol van sociologische identiteit in de theorie van internationale betrekkingen, meer bepaald hoe 'identiteit' juist ontstaat en wat dat dan concreet kan zijn. Op aanraden van de prof heb ik het wat concreter proberen te maken aan de hand van de zogenaamde 'Europese identiteit'. Speciaal voor de liefhebbers heb ik mijn Gliederung (handleiding) en Powerpoint online gezet. Mijn grappig Duits moet je er helaas zelf bij verzinnen.

Voor de rest is het op kot nog altijd maar bizar met de Chinees. Hij kampeert nog steeds in zijn kamer, maar telkens als hij dan even zijn hol verlaat om wat thee te gaan bijtanken, verspreidt zich een zeer indringende geur uit zijn kamer. We hebben hem dan subtiel proberen te vertellen dat hij misschien af en toe eens een venster moet open zetten, kwestie dat het een beetje kan verluchten in zijn kamer. Nu probeert hij al wat, maar wel op de foute manier: hij zet het venster in de keuken open zodat het kan tochten, maar wel niet zijn eigen venster. Resultaat: nu ruikt de gang soms nog meer naar hem dan voordien. We gaan moeten blijven pushen totdat die ruit opengaat.
Met het zoeken van een job ziet het er ook minder goed uit. Hij had zogezegd een akkoord met een firma, maar die doen nu wat moeilijk met het opsturen van een contract. Ik heb zelfs al eens moeten bellen om onder een andere naam (ik was zogezegd ook Chinees) om te vragen of de job nog vrij was. Blijkt dat ze in gesprek zijn met anderen, waaronder hij ook, maar dat er ook technische vereisten zijn qua machinebouw. Geen idee waarom Xiang zich dan zo druk maakt dat hij de job niet krijgt, aangezien hij enkel een diploma Volkswirschaftslehre (economie) heeft.
Vorige week hebben we wel voor het eerst in 3 maanden eens met hem samen aan tafel gegeten, anders gaat hij altijd alleen achter zijn bureau zitten. In het begin was het eigenlijk echt nog tof, het was een leuk en gevarieerd gesprek. Maar na 5 minuten stak hij weer een monoloog af over geld en Putin, de 2 belangrijkste zaken ter wereld. Ik had nog mijn presentatie te maken dus kon gelukkig nog op tijd vluchten.

Afgelopen weekend was er ook weer een feestje bij de Amerikanen op kot met als toepasselijk thema “Blau oder Nackt”. Ik wist zoals altijd weer van niks maar heb gelukkig wel al mijn kleren mogen aanhouden. Het feestje zelf was echt fijn en het was ook plezant om weer constant 3 talen door mekaar te babbelen. Ik heb voor het eerst ook iets gemerkt van de zogezegde ”Elite Uni”. Toen ik zei dat ik Politikwissenschaft studeerde, keek iemand me met grote ogen aan want 2 vrienden van haar hadden ook geprobeerd binnen te geraken (hier zijn er nog zo goed als overal ingangsexamens) en dat was hun niet gelukt, hoewel ze met zeer hoge punten hun middelbaar afgemaakt hadden. Helaas heb ik haar moeten ontgoochelen door te zeggen dat ik mijn Erasmus zo goed als volledig te kiezen had en eigenlijk de enigste was die naar Freiburg wou gaan.

Voor de rest staat vanaf nu mijn bachelorpaper op het menu, maar deze week gaan we op kot eerst nog eens sushi eten en duivenvergif maken. Er zitten namelijk ambetante duiven vlak onder ons dak en die maken 's nachts iets teveel lawaai. Duivenvergif is voor zover we weten niet vrij te koop in de winkel, maar aangezien Lora op dit moment stage doet in een labo, gaan we zelfs iets fabriceren. Ik probeer voor wat beeldmateriaal te zorgen.

Op dit moment ben ik wel wat aan de zieke kant, mijn kotgenote is voor de 3e keer deze winter ziek geworden en ik heb er deze keer helaas ook wat van. Met pijn in het hart heb ik dan ook een les moeten overslaan deze morgen, ik ben er nog altijd treurig om.

Meer nieuws begin volgende week.

Groetjes,

bas