May
01
2008
Es ist halt lustig hier
Ondertussen is de zomer hier al volop begonnen. Vandaag was het helaas wel een regenachtige dag, maar dit weekend was het hier toch al mooi 25°. Naar het schijnt kan het hier in de zomer zelfs tot tegen de 40 graden gaan.
Om even aan de sleur van al dat studeren te ontsnappen zijn we zondag gaan minigolfen. Het was een spannende partij met Ryan, Lora en een paar collega's van haar haar werk. Ik had weliswaar de eerste hole-in-one en dus recht op een taartje, maar ze waren te flauw om achteraf één te geven. Bij wijze van het redden van de eer heb ik uiteindelijk nog het spelletje gewonnen, maar een taartje ging ook wel leuk geweest zijn. De rest van de dag hebben we doorgebracht am Seepark, een park met een klein meertje in. Seepark hoort eigenlijk bij de StuSie (Studenten Siedlung), een heel domein vol met home's van de unief. Ook mijn Amerikaanse vrienden wonen in zo een 'studentendorp', maar dan aan de andere kant van de stad in de befaamde ecowijk Vauban. Er zijn in totaal ongeveer een 12.000 plaatsen in dergelijke home's van de unief omdat het in Freiburg allesbehalve evident is om een privékamer te vinden. De kamers zijn vrij ruim, het is goedkoop en er is zelfs een eigen café voor de bewoners van StuSie alleen. Om nieuwe studenten ook een kans te geven, mag iedereen er slechts 3 jaar wonen, anders blijft alles altijd bezet. Normaal wordt de Erasmusstudenten hier ook een onderdak aangeboden, maar ik was om de één of andere reden totaal niet op de hoogte hiervan en was dus ruimschoots te laat om mijn aanvraag in te dienen. Vandaar dat ik nu ook in mijn huidig kot zit, iets wat achteraf bekeken misschien zelfs wel nog beter is dan de StuSie.
Dinsdag was mijn zwartharige kotgenote Lora jarig. Om haar gezegende leeftijd van, jawel, 32 te vieren zijn we naar een café even buiten de stad geweest. Er waren een boel vriendinnen van Lora mee en ook Antoine, onze Franse onderbuur was van de partij. Na de Duitse (en hilarische) versie van Happy Birthday (Zum Geburtstag viel Glück) te hebben gezongen, werd iedereen de dansvloer opgejaagd. De muziek was eigenlijk echt nog goed, maar Antoine zat er wat door en had door de alcohol last van affectie-aanvallen. Toen hij dan ook begon om me heel de tijd vast te pakken en omhoog te steken, was de pret er een beetje af. Uiteindelijk zijn we dan met de Turkse Taxi veilig en wel thuisgekomen.
Gisteren was er voor de verandering hier ook een klein feestje in de keuken. Veel mensen zijn allemaal eens langsgekomen en Ting Tong was zelfs een beetje dronken. Op het eind van de avond waren we met een paar op de wereldkaart aan het aanduiden van waar we precies kwamen, en Ting Tong kwam uit het niets om Lora haar schouders hangen. Het is eens iets anders dan die zwarte haren in de lavabo.
Ik heb ondertussen ook al behoorlijk wat foto's genomen, maar mijn computer valt iedere keer uit als ik mijn gsm aanschakel. De komende dagen probeer ik het op te lossen.
Liebe Grüße,
Der Basti
Om even aan de sleur van al dat studeren te ontsnappen zijn we zondag gaan minigolfen. Het was een spannende partij met Ryan, Lora en een paar collega's van haar haar werk. Ik had weliswaar de eerste hole-in-one en dus recht op een taartje, maar ze waren te flauw om achteraf één te geven. Bij wijze van het redden van de eer heb ik uiteindelijk nog het spelletje gewonnen, maar een taartje ging ook wel leuk geweest zijn. De rest van de dag hebben we doorgebracht am Seepark, een park met een klein meertje in. Seepark hoort eigenlijk bij de StuSie (Studenten Siedlung), een heel domein vol met home's van de unief. Ook mijn Amerikaanse vrienden wonen in zo een 'studentendorp', maar dan aan de andere kant van de stad in de befaamde ecowijk Vauban. Er zijn in totaal ongeveer een 12.000 plaatsen in dergelijke home's van de unief omdat het in Freiburg allesbehalve evident is om een privékamer te vinden. De kamers zijn vrij ruim, het is goedkoop en er is zelfs een eigen café voor de bewoners van StuSie alleen. Om nieuwe studenten ook een kans te geven, mag iedereen er slechts 3 jaar wonen, anders blijft alles altijd bezet. Normaal wordt de Erasmusstudenten hier ook een onderdak aangeboden, maar ik was om de één of andere reden totaal niet op de hoogte hiervan en was dus ruimschoots te laat om mijn aanvraag in te dienen. Vandaar dat ik nu ook in mijn huidig kot zit, iets wat achteraf bekeken misschien zelfs wel nog beter is dan de StuSie.
Dinsdag was mijn zwartharige kotgenote Lora jarig. Om haar gezegende leeftijd van, jawel, 32 te vieren zijn we naar een café even buiten de stad geweest. Er waren een boel vriendinnen van Lora mee en ook Antoine, onze Franse onderbuur was van de partij. Na de Duitse (en hilarische) versie van Happy Birthday (Zum Geburtstag viel Glück) te hebben gezongen, werd iedereen de dansvloer opgejaagd. De muziek was eigenlijk echt nog goed, maar Antoine zat er wat door en had door de alcohol last van affectie-aanvallen. Toen hij dan ook begon om me heel de tijd vast te pakken en omhoog te steken, was de pret er een beetje af. Uiteindelijk zijn we dan met de Turkse Taxi veilig en wel thuisgekomen.
Gisteren was er voor de verandering hier ook een klein feestje in de keuken. Veel mensen zijn allemaal eens langsgekomen en Ting Tong was zelfs een beetje dronken. Op het eind van de avond waren we met een paar op de wereldkaart aan het aanduiden van waar we precies kwamen, en Ting Tong kwam uit het niets om Lora haar schouders hangen. Het is eens iets anders dan die zwarte haren in de lavabo.
Ik heb ondertussen ook al behoorlijk wat foto's genomen, maar mijn computer valt iedere keer uit als ik mijn gsm aanschakel. De komende dagen probeer ik het op te lossen.
Liebe Grüße,
Der Basti
archief
gallery
blog
Reacties