archief
gallery
blog
May
29
2008
Deutschland über alles
Hier in Duitsland is nog steeds alles in orde. De voorbije tijd was wel wat druk, maar dat hoort er nu eenmaal bij. Zo ben ik vorige week op studietrip geweest naar het Europees Parlement in Straatsburg. De treinen in Frankrijk staakten die dag, maar in tegenstelling tot in België was er schema vrijgegeven met welke treinen wel nog reden. Het was uiteindelijk allemaal nipt, maar ik ben toch mooi terug thuis geraakt. De favoriete bezigheid voor in het weekend is (cfr. vorige post) voor het moment wel rotsklimmen geworden. Hier in de buurt zijn echt ongelooflijk veel rotsen geschikt om te gaan klimmen. Deze week zijn we naar Waldkirch, een klein stadje hier 20 km verderop geweest. Iedereen heeft ondertussen al zijn eigen materiaal gekocht dus het klimmen gaat al een stuk sneller vooruit. Het toffe was ook dat je meer dan 1 touw nodig had om boven te geraken. Je moest je dus onderweg zekeren aan de berg zelf, wachten tot iedereen tot het eerste plateau geklommen was en dan terug voort. Eens boven was het uitzicht magnifiek, helaas had wel niemand van ons een fototoestel bij. De foto die ik de vorige keer heb gepost, is trouwens nog maar van onderaan de rots.
Op kot gaat alles nog steeds zijn gewone gang. Inderdaad, de Chinese wordt er niet echt properder op en mijn kotgenoten zijn nog altijd minstens 6 jaar ouder, maar al bij al valt het wel nog mee. Juist is het af en toe wel eens ambetant als de frigo weer vol rare Chinese groenten zit of als er een hele week lang een Chinese bruine bonenschotel (geen aanrader!) op het fornuis staat. Ook dat Chinees aan de telefoon kan 's morgens bij het ontbijt nogal hard aankomen. Met de andere 2 kotgenoten gaat alles nog prima, hoewel ik daar toch soms ook mijn vragen bij heb. De ene is zoals eerder gezegd 32, bijna klaar met haar studies en gaat nog dagelijks langs bij haar ouders voor warm eten enz. De andere is 26 en is 'waarschijnlijk in een jaar of 2-3' klaar met haar studies. Op zich moet ik mij uiteraard het leven van anderen niet aantrekken, maar het is soms toch wel straf om te zien hoe mensen aan die leeftijd zich nog zo kinderachtig kunnen gedragen. Op de één of andere manier komt het voor mij toch over alsof ze (willen) blijven steken in hun jeugd. Ik zie mezelf nu toch niet meer in hetzelfde kot hier in Duitsland wonen als ik de 30 voorbij ben.
Dit weekend was het trouwens even kort 'ruzie' op kot. Natalia (die van 26) was zaterdagavond uitgeweest tot een uur of 6 's morgens en was in niet geheel nuchtere toestand thuis gekomen met als gevolg dat Lora (die van 32) en ik wakker werden. Er zijn inderdaad leukere dingen dan dat, maar zo'n dingen horen er nu eenmaal bij op kot. Toen Lora en ik 's morgens dan wouden vertrekken om te gaan klimmen, is Natalia 3x opgestaan om te zeggen dat wij luid waren. We hadden met ze Americans hier op kot afgesproken om te gaan klimmen, dus het was inderdaad niet muisstil. Al bij al zijn we dan vrij vlug nog vertrokken voor weer een dag plezier im Schwarzwald en wij waren ons dan ook van geen kwaad bewust. Toen we thuiskwamen stond ons echter een slechtgehumeurde kotgenote op te wachten. Ze begon direct over hoe onbeleefd en grof wij 's morgens wel waren, want we wisten dat ze uitgeweest was tot 's morgens dus moesten we volgens haar redenering daarmee rekening houden en zo stil mogelijk zijn. Dat ze zelf alle dagen ongelooflijk luid is en ons die nacht zelf nog wakker gemaakt had, deed er volgens haar niet toe. Wij waren grof en dat kon volgens haar echt niet. Uiteindelijk is het allemaal wel nog goed gekomen die avond zelf, maar mijn kotgenote is echt enorm impulsief en temperamentvol, wat niet altijd even gemakkelijk is.
Bijkomend iets is ook dat ze beiden uit de Sovjetunie komen. Ze vertelden dat ze vroeger, hoewel ze een paar 1000 km uit elkaar leefden, beiden dezelfde jas en bedlakens hadden. Hun Sovjetverleden leidt er echter ook toe dat ze een heel andere opvatting over materieel bezit hebben, iets waar ik het al dikwijls met mijn Amerikaanse vrienden over gehad heb (die zitten ook met Sovjets op kot). Waar de meeste 'Westerse' mensen hun eigen boodschappen en voorraad in de frigo beschouwen als hun eigen bezit, iets waar alleen zij recht op hebben, zien Sovjets bezit niet zo persoonlijk. Zij maken er bv. dus echt niet van als ik zonder te vragen eten zou klaarmaken met hun ingrediënten, ze zouden juist hetzelfde doen. Zo is het wel al eens voorgekomen dat ik om 11uur 's avonds nog een heerlijk dessertje wou eten, maar dat dat toevallig al opgegeten was door een kotgenoot. In hun ogen is dat dus niet profiteren want zij delen ook direct alles wat zij zelf hebben. Het nadeel aan deze opvatting is wel dat ze zich zeer egoïstisch gedragen, ondanks de groepsmentaliteit. De 'Westerse' houding dat iedereen zijn eigen bezit heeft maar uit vriendelijkheid af en toe anderen voorlaat of voorstelt om samen te koken, staat hier dus in fel contrast mee. Het moet wel gezegd dat slechts 1 van mijn kotgenoten (Natalia) hier veel last van heeft. Als je bv. staat te wachten tot dat de Chinese eindelijk weer de badkamer vrijgeeft, dan kruipt ze zonder enige schaamte voor. Zelfde met samen eten maken, wie het eerst uit de pot neemt, krijgt meer, maar gelukkig eet ze niet veel. Denk nu wel niet dat samenleven met 2 ex-Sovjets en een Chinese ondraaglijk is, het zijn gewoon kleine 'culturele verschillen' zoals dat heet.
Integendeel, dit weekend ga ik met mijn 2 kotgenotes een weekendje naar Valencia, zomaar. Ryan Air vliegt vanuit Basel (Zwitserland) en dat is hier slechts een halfuurtje vandaan. Volgend weekend ga ik ook kort op biertour naar België met mijn Amerikaanse maten. We waren het al enige tijd van plan, maar na het zien van In Bruges willen ze nu zeker gaan. De hoofdreden blijft evenwel Duvel en Leffe.
Ik heb ook wat nieuwe foto's online gezet. Er is een album bij van het klimmen van zondag en onder 'Vanalles' zijn ook foto's terug te vinden van onze cocktails met droog ijs, die we hier gisteren op kot gemaakt hebben. Binnenkort probeer ik er nog wat meer online te krijgen, maar dat is niet zo eenvoudig als internet op kot nogaltijd afgesloten is.
Graag wou ik ook nog kort even melden dat mijn bachelorpaper goed onthaald is in Gent, en dat Ignace Crombé gaat scheiden. Ocharme Myriam. En voor dat stelletje Verzuurde Vlamingen dat zou denken dat ik hier zelfs niet ingeschreven ben, toch even een kort bewijsstuk. Mijn camera kan helaas wel niet zo goed scherpe foto's van dicht nemen.
Tot zover deze monsterpost. Meer nieuws begin volgende week, samen met de foto's uit Valencia.
Groetjes en succes met de blok voor die enkelingen die examens hebben,
Bas
Op kot gaat alles nog steeds zijn gewone gang. Inderdaad, de Chinese wordt er niet echt properder op en mijn kotgenoten zijn nog altijd minstens 6 jaar ouder, maar al bij al valt het wel nog mee. Juist is het af en toe wel eens ambetant als de frigo weer vol rare Chinese groenten zit of als er een hele week lang een Chinese bruine bonenschotel (geen aanrader!) op het fornuis staat. Ook dat Chinees aan de telefoon kan 's morgens bij het ontbijt nogal hard aankomen. Met de andere 2 kotgenoten gaat alles nog prima, hoewel ik daar toch soms ook mijn vragen bij heb. De ene is zoals eerder gezegd 32, bijna klaar met haar studies en gaat nog dagelijks langs bij haar ouders voor warm eten enz. De andere is 26 en is 'waarschijnlijk in een jaar of 2-3' klaar met haar studies. Op zich moet ik mij uiteraard het leven van anderen niet aantrekken, maar het is soms toch wel straf om te zien hoe mensen aan die leeftijd zich nog zo kinderachtig kunnen gedragen. Op de één of andere manier komt het voor mij toch over alsof ze (willen) blijven steken in hun jeugd. Ik zie mezelf nu toch niet meer in hetzelfde kot hier in Duitsland wonen als ik de 30 voorbij ben.
Dit weekend was het trouwens even kort 'ruzie' op kot. Natalia (die van 26) was zaterdagavond uitgeweest tot een uur of 6 's morgens en was in niet geheel nuchtere toestand thuis gekomen met als gevolg dat Lora (die van 32) en ik wakker werden. Er zijn inderdaad leukere dingen dan dat, maar zo'n dingen horen er nu eenmaal bij op kot. Toen Lora en ik 's morgens dan wouden vertrekken om te gaan klimmen, is Natalia 3x opgestaan om te zeggen dat wij luid waren. We hadden met ze Americans hier op kot afgesproken om te gaan klimmen, dus het was inderdaad niet muisstil. Al bij al zijn we dan vrij vlug nog vertrokken voor weer een dag plezier im Schwarzwald en wij waren ons dan ook van geen kwaad bewust. Toen we thuiskwamen stond ons echter een slechtgehumeurde kotgenote op te wachten. Ze begon direct over hoe onbeleefd en grof wij 's morgens wel waren, want we wisten dat ze uitgeweest was tot 's morgens dus moesten we volgens haar redenering daarmee rekening houden en zo stil mogelijk zijn. Dat ze zelf alle dagen ongelooflijk luid is en ons die nacht zelf nog wakker gemaakt had, deed er volgens haar niet toe. Wij waren grof en dat kon volgens haar echt niet. Uiteindelijk is het allemaal wel nog goed gekomen die avond zelf, maar mijn kotgenote is echt enorm impulsief en temperamentvol, wat niet altijd even gemakkelijk is.
Bijkomend iets is ook dat ze beiden uit de Sovjetunie komen. Ze vertelden dat ze vroeger, hoewel ze een paar 1000 km uit elkaar leefden, beiden dezelfde jas en bedlakens hadden. Hun Sovjetverleden leidt er echter ook toe dat ze een heel andere opvatting over materieel bezit hebben, iets waar ik het al dikwijls met mijn Amerikaanse vrienden over gehad heb (die zitten ook met Sovjets op kot). Waar de meeste 'Westerse' mensen hun eigen boodschappen en voorraad in de frigo beschouwen als hun eigen bezit, iets waar alleen zij recht op hebben, zien Sovjets bezit niet zo persoonlijk. Zij maken er bv. dus echt niet van als ik zonder te vragen eten zou klaarmaken met hun ingrediënten, ze zouden juist hetzelfde doen. Zo is het wel al eens voorgekomen dat ik om 11uur 's avonds nog een heerlijk dessertje wou eten, maar dat dat toevallig al opgegeten was door een kotgenoot. In hun ogen is dat dus niet profiteren want zij delen ook direct alles wat zij zelf hebben. Het nadeel aan deze opvatting is wel dat ze zich zeer egoïstisch gedragen, ondanks de groepsmentaliteit. De 'Westerse' houding dat iedereen zijn eigen bezit heeft maar uit vriendelijkheid af en toe anderen voorlaat of voorstelt om samen te koken, staat hier dus in fel contrast mee. Het moet wel gezegd dat slechts 1 van mijn kotgenoten (Natalia) hier veel last van heeft. Als je bv. staat te wachten tot dat de Chinese eindelijk weer de badkamer vrijgeeft, dan kruipt ze zonder enige schaamte voor. Zelfde met samen eten maken, wie het eerst uit de pot neemt, krijgt meer, maar gelukkig eet ze niet veel. Denk nu wel niet dat samenleven met 2 ex-Sovjets en een Chinese ondraaglijk is, het zijn gewoon kleine 'culturele verschillen' zoals dat heet.
Integendeel, dit weekend ga ik met mijn 2 kotgenotes een weekendje naar Valencia, zomaar. Ryan Air vliegt vanuit Basel (Zwitserland) en dat is hier slechts een halfuurtje vandaan. Volgend weekend ga ik ook kort op biertour naar België met mijn Amerikaanse maten. We waren het al enige tijd van plan, maar na het zien van In Bruges willen ze nu zeker gaan. De hoofdreden blijft evenwel Duvel en Leffe.
Ik heb ook wat nieuwe foto's online gezet. Er is een album bij van het klimmen van zondag en onder 'Vanalles' zijn ook foto's terug te vinden van onze cocktails met droog ijs, die we hier gisteren op kot gemaakt hebben. Binnenkort probeer ik er nog wat meer online te krijgen, maar dat is niet zo eenvoudig als internet op kot nogaltijd afgesloten is.
Graag wou ik ook nog kort even melden dat mijn bachelorpaper goed onthaald is in Gent, en dat Ignace Crombé gaat scheiden. Ocharme Myriam. En voor dat stelletje Verzuurde Vlamingen dat zou denken dat ik hier zelfs niet ingeschreven ben, toch even een kort bewijsstuk. Mijn camera kan helaas wel niet zo goed scherpe foto's van dicht nemen.
Tot zover deze monsterpost. Meer nieuws begin volgende week, samen met de foto's uit Valencia.
Groetjes en succes met de blok voor die enkelingen die examens hebben,
Bas
Reacties